تجربه‌ای دوگانه از ساحل می‌سی‌سی‌پی: بیلوکسی و اوشن اسپرینگز

بسیاری گمان می‌کنند سفر به ایالت‌های جنوبی آمریکا به معنای چشم‌پوشی از لذت‌های ساحلی است. اما این تصور درست نیست. کرانه‌های خلیج‌فارس آمریکا اغلب جاذبه‌های فراوانی ارائه می‌دهند؛ از غذاهای دریایی عالی و سواحل شنی گرفته تا تاریخ، ورزش و سرگرمی.

من به ساحل می‌سی‌سی‌پی در کنار خلیج سفر کردم و هم انرژی پرشور شهر بندری افسانه‌ای بیلوکسی و هم زیبایی آرام و جذابیت هنرمندانه روستای اوشن اسپرینگز را تجربه کردم.

این ترکیب جذاب به من فرصت داد تا طعمی از جنوب ساحلی را بچشم؛ از تاریخ معاصر و سنت‌های دریانوردی تا صحنه‌های مدرن و پررونق غذا و زندگی شبانه.

بیلوکسی: بادبان‌ها، مبارزه و غذای دریایی

بیلوکسی شهری است که بر روی آب بنا شده و خط آسمان آن، برج‌های درخشان مجتمع‌های کازینویی را در کنار سیلوئت فانوس‌های دریایی تاریخی قرار می‌دهد. برای درک بهتر این شهر، می‌توان از موزه صنایع دریایی و غذاهای دریایی شروع کرد.

این موزه که دقیقاً در کنار ساحل قرار دارد، به عنوان بنایی دیوارشیشه‌ای، یادبودی از دورانی است که بیلوکسی به عنوان «پایتخت غذای دریایی جهان» شناخته می‌شد.

موزه دریایی و غذاهای دریایی، بیلوکسی

این موزه تاریخچه کشتی‌های بادبانی منحصربه‌فرد بیلوکسی، «ملکه‌های بال‌سفید» را به تصویر می‌کشد که زمانی بر خلیج می‌سی‌سی‌پی تسلط داشتند. این شناورهای کم‌آب‌خور، شگفتی‌های مهندسی بودند که برای پیمایش صخره‌های صدف و خلیج‌های پشتی با ظرافت و سرعت طراحی شده بودند. همچنین می‌توانید با شهروندان مشهور بیلوکسی، مانند جفرسون دیویس، رئیس‌جمهور کنفدراسیون، که پس از جنگ داخلی در بوووار بیلوکسی زندگی می‌کرد و فرد هیز، فضانورد مأموریت ناموفق آپولو ۱۳، که در این شهر متولد و بزرگ شد، آشنا شوید.

با این حال، زیبایی سواحل بیلوکسی، فصل مهمی از جنبش حقوق مدنی آمریکا را در خود جای داده است. بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳، دکتر گیلبرت میسون مجموعه‌ای از تظاهرات «ورود به آب» را برای اعتراض به تفکیک نژادی سواحل عمومی رهبری کرد. آنچه با یک اقدام مسالمت‌آمیز مقاومت آغاز شد، با مخالفت خشونت‌آمیز مواجه شد و در نهایت منجر به مداخله فدرال برای حذف تفکیک از خط ساحلی گردید. با دانستن اینکه این اتفاقات چندان زمان زیادی از ما دور نیست، نسیم اقیانوس حس دیگری پیدا می‌کند، وقتی می‌فهمیم حق ساده لمس کردن آب، پیروزی به سختی به دست آمده‌ای بوده است.

برای چشیدن طعم تاریخ مجلل‌تر شهر، از رستوران «خانه فرانسوی قدیمی ماری ماهونی» بازدید کردم. این رستوران که در یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های آمریکا (ساخته شده حدود ۱۷۳۷) قرار دارد، هزارتویی از آجرهای نمایان، کف‌های چوب کاج و رومیزی‌های سفید است. زیر سایه درخت بلوط زنده ۲۰۰۰ ساله‌ای به نام «پدرسالار»، در همان حیاطی غذا خوردم و از همان منوی گامبو و چنگال خرچنگی انتخاب کردم که از سال ۱۹۶۴ مورد علاقه روسای جمهور و افراد مشهور بوده است.

قمار در بیلوکسی

قمار در این شهر رایج است و تعداد زیادی هتل-کازینو در کنار خط ساحلی وجود دارد که ترکیبی متنوع از سرگرمی‌های شبانه‌روزی به سبک لاس‌وگاس ارائه می‌دهند؛ از جمله هزاران دستگاه مدرن بازی و میزهای شرط‌بندی با جوایز کلان. امکانات لوکسی مانند زمین‌های گلف قهرمانی، بوفه‌های غذاهای دریایی برنده جایزه و اسپاهای رده جهانی نیز در دسترس است.

اگر این سبک، مورد علاقه شما نیست (و مورد علاقه من هم نبود)، نگران نباشید، فعالیت‌های معمولی‌تر در فاصله کوتاهی در دسترس هستند.

اوشن اسپرینگز: ضربان هنرمندانه

درست در آن سوی پل خلیج بیلوکسی، اوشن اسپرینگز قرار دارد؛ شهری که بیشتر شبیه یک کلونی هنری است تا یک مقصد ساحلی معمولی. من یک ظهر روز یکشنبه به انتهای خیابان اصلی رسیدم و در ابتدا فکر کردم اینجا جایگزینی خوب و آرام برای زندگی شبانه‌روزی کازینویی بیلوکسی است.

از برخی جهات، حق با من بود، اما وقتی بیشتر به سمت مرکز شهر رفتم، به زودی متوجه شدم که این مکان بسیار شلوغ و پرجنب‌وجوش است. بارها و رستوران‌های متعددی مملو از مردمانی خوش‌برخورد و شاد بودند که از غذای خوب و موسیقی زنده لذت می‌بردند.

همه این‌ها بدون از دست دادن حال‌وهوای صمیمی، قابل پیاده‌روی و دلنشین شهر بود. منطقه مرکزی شهر، سایه‌بانی سرسبز از درختان بلوط پوشیده از خزه اسپانیایی است که انبوهی از گالری‌ها، بوتیک‌ها و مراکز سرگرمی را در خود جای داده است. بعدازظهر یکشنبه شلوغ بود، اما با غروب آفتاب، اوشن اسپرینگز به قطب اصلی سرگرمی کرانه خلیج تبدیل شد.

معماری «کلبه‌مانند» منطقه مرکزی شهر، میزبان صحنه‌ای بارهای پیشرفته است که از بارهای مخفی تا کافه‌های بلوز را شامل می‌شود. در «ویلبر»، گوهر پنهانی داخل هتل «روست»، کوکتل‌های دست‌ساز در فضایی سرو می‌شود که مانند پناهگاهی از دوران ممنوعیت الکل به نظر می‌رسد. برای یک شب پرسر و صدا‌تر، «موزاییک» و «خانه آبجو»، طعم‌های جهانی و موسیقی زنده را تقریباً هر شب هفته ارائه می‌دهند.

رستوران وستیج در اوشن اسپرینگز

تنوع غذایی این شهر کوچک شگفت‌انگیز است. می‌توانید نوآوری نامزد جایزه را در «وستیج» بیابید، جایی که تکنیک‌های ژاپنی با مواد اولیه جنوبی ترکیب می‌شوند، یا به صورت غیررسمی در «لیدی می» غذا بخورید که به دلیل حیاط بیرونی و بار خون‌ماری دست‌سازش معروف است. چه در «گاورنمنت استریت گراسری» همبرگر سفارش دهید و چه یک وعده مدیترانه‌ای لذیذ در «فنیقیه» میل کنید، این شهر با «شادی زندگی» می‌تپد که شما را تشویق می‌کند مدت‌ها پس از پایان غذا آنجا بمانید. من ماندنم و در شب‌های متوالی، تسلیم وسوسه یک قیف بزرگ بستنی وانیلی «کیلوینز» شدم تا در مسیر بازگشت به هتل حواسم را پرت کند. این بستنی محلی نیست، اما خوشمزه است.

اقامت ترکیبی در این دو همسایه ساحلی، تاریخ دریانوردی و مبارزات حقوق مدنی بیلوکسی را در کنار فضای رنگارنگ، پرجنب‌وجوش و بی‌تردید زنده اوشن اسپرینگز ارائه می‌دهد. این سفری است از ریشه‌های عمیق گذشته تا قلب تپنده و پرانرژی جنوب مدرن.

اطلاعات سفر

اقامت: هتل «او اس» در خیابان گاورنمنت اوشن اسپرینگز، که قیمت اتاق‌های دو تخته از ۱۳۰ پوند در شب شروع می‌شود.

تورها: شرکت «آمریکا همانطور که دوست دارید» تورهایی از ساحل می‌سی‌سی‌پی ارائه می‌دهد.

رسیدن به مقصد: با هواپیما به فرودگاه بین‌المللی جکسون-مدگار وایلی اورز پرواز کنید. ویرجین آتلانتیک پروازهای منظمی به جکسون با توقف در آتلانتا ارائه می‌دهد. جکسون دو ساعت و نیم رانندگی با بیلوکسی فاصله دارد.

پارکینگ خودرو در بریتانیا: ای‌پی‌اچ فرودگاه پارکینگ