احیای کارگاه‌های نخ‌ریسی در استان کهگیلویه و بویراحمد کلید خورد

به گزارش پایگاه خبری سفرنویسان، مقامات میراث فرهنگی استان کهگیلویه و بویراحمد از برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی و احیای مراکز نخ‌ریسی در این منطقه خبر دادند. سید مجتبی امیرحسینی، مدیرکل این اداره، در جریان بازدیدی از یک کارگاه قدیمی و از رده خارج‌شده در روستای موردراز یاسوج اعلام کرد که پشتیبانی از متقاضیان سرمایه‌گذاری در این عرصه، یکی از اولویت‌های مهم دولت است.

او با تأکید بر قابلیت‌های جوامع عشایری استان در تأمین مواد خام مورد نیاز، گفت: به علت رواج دامداری سنتی در میان عشایر، امکان دسترسی به پشم مرغوب برای تولید نخ در سطح محلی فراهم است. سرمایه‌گذاری در بخش ریسندگی نه تنها می‌تواند سودآور باشد، بلکه به رونق بیشتر تولیدات دست‌ساز نیز کمک خواهد کرد.

امیرحسینی توضیح داد: با فعال شدن هر واحد تولیدی نخ، دست‌کم برای پانزده نفر شغل مستقیم ایجاد می‌شود و هزینه مواد اولیه برای هنرمندان و صنعتگران محلی بین پنجاه تا شصت درصد کاهش خواهد یافت.

وی در ادامه به تنوع محصولات بومی اشاره کرد و بافت جاجیم، سفره‌های محلی، نمد، پارچه‌های نی‌چیت، مشته، رند، گچمه، نخ‌ریسی، دوخت‌های سوزنی، سبدبافی، رودوزی‌های سنتی و ساخت سیاه‌چادر را از مهم‌ترین آثار هنری این استان برشمرد.

مدیرکل میراث فرهنگی کهگیلویه و بویراحمد خاطرنشان کرد: ارتقای کیفیت محصولات صنایع دستی این منطقه، فروش آن‌ها را تسهیل کرده و بازار بهتری برایشان فراهم می‌آورد.

چرا این اقدام اهمیت دارد؟ تحلیل هزینه و ایمنی

این طرح از دو جنبه حائز اهمیت است. نخست از نظر اقتصادی: کاهش چشمگیر قیمت مواد اولیه (تا ۶۰ درصد) سودآوری تولیدکنندگان محلی را افزایش داده و رقابت‌پذیری محصولاتشان را در بازارهای داخلی و حتی خارجی بالا می‌برد. ایجاد اشتغال پایدار برای حداقل ۱۵ نفر در هر کارگاه نیز به اقتصاد محلی و کاهش مهاجرت کمک می‌کند. از نگاه ایمنی و پایداری، احیای این مشاغل سنتی در بستر جوامع عشایری و روستایی، به حفظ دانش بومی و انتقال آن به نسل‌های آینده منجر می‌شود. گردشگرانی که به دنبال تجربه‌های اصیل و خرید صنایع دستی معتبر هستند، از وجود چنین کارگاه‌های زنده و فعال استقبال خواهند کرد، چرا که اطمینان بیشتری از اصل بودن و کیفیت محصولات پیدا می‌کنند.

این خبر چه اهمیتی برای مخاطب ایرانی دارد؟

برای ایرانیان، این خبر نمادی از احیای هویت فرهنگی و اقتصادی مناطق کمتر‌دیده‌شده کشور است. بسیاری از ما با نام صنایع دستی غنی کهگیلویه و بویراحمد مانند جاجیم یا نمد آشنا هستیم، اما کمتر از چالش‌های تولید آن‌ها باخبریم. حمایت از این کارگاه‌ها به معنای حفظ یک میراث زنده و کمک به رونق اقتصادی استان‌هایی است که ظرفیت بالایی در گردشگری و تولید دارند. این اقدام می‌تواند الگویی برای دیگر مناطق ایران باشد تا با سرمایه‌گذاری روی داشته‌های بومی، هم اشتغال ایجاد کنند و هم جاذبه‌ای جدید برای مسافران داخلی و خارجی خلق نمایند. در نهایت، این موضوع به همه ما مربوط می‌شود؛ زیرا تنوع و اصالت صنایع دستی ایران، بخشی از سرمایه ملی و شناسنامه فرهنگی همه ایرانیان محسوب می‌شود.

نکته‌ای کلیدی برای فعالان صنعت گردشگری ایران

برای مدیران و برنامه‌ریزان حوزه گردشگری، این خبر حاوی یک پیام استراتژیک است: گردشگری امروز تنها بازدید از مکان‌های تاریخی یا طبیعی نیست؛ تجربه «فرآیند خلق» یک اثر هنری، جاذبه‌ای بسیار قدرتمند است. ایجاد تورهای بازدید از کارگاه‌های احیا‌شده ریسندگی و صنایع دستی در کهگیلویه و بویراحمد، می‌تواند یک محصول گردشگری کاملاً متمایز و جذاب باشد. این رویکرد نه تنها طول اقامت مسافران را افزایش می‌دهد، بلکه ارزش افزوده بیشتری از طریق فروش مستقیم محصولات به همراه دارد. همکاری نهادهای میراث فرهنگی با آژانس‌های مسافرتی برای طراحی و معرفی این مسیرهای تجربه‌محور، می‌تواند الگویی موفق برای تلفیق گردشگری فرهنگی با اقتصاد خلاق و توسعه پایدار محلی ارائه کند.