گلستان میزبان هفدهمین جشنواره جهانی فرهنگ اقوام شد

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، هفدهمین دوره رویداد جهانی فرهنگ اقوام در استان گلستان، فراتر از یک نمایشگاه یا مراسم تشریفاتی، همچون باز کردن گنجینه‌ای کهن است؛ گنجینه‌ای که هر بخش آن داستانی از سرزمین، گذشته و شیوه زیست گروه‌های انسانی گوناگون را به نمایش می‌گذارد.

از ابتدای ورود، غرفه‌های پرشمار آثار هنری بومی، لباس‌های محلی و فرآورده‌های سنتی، توجه بینندگان را به خود جذب می‌کند. منسوجاتی با طرح‌هایی برگرفته از محیط زیست، محصولات چرمی که اثر هنرمند بر آن‌ها باقی مانده و فرش‌هایی که گویی هنوز صدای دستگاه بافندگی در لابه‌لای نخ‌هایشان شنیده می‌شود، فضایی ویژه و متفاوت ایجاد کرده‌اند.

در این میان، خط‌های جداکننده سرزمین‌ها کمرنگ می‌شود. شرکت‌کنندگانی از تاجیکستان، قزاقستان و ازبکستان، هر کدام با گویش، لباس و هنر ویژه خود حاضر شده‌اند، اما پیونددهنده همه آن‌ها، میراث فرهنگی مشترک است. قالی‌های آویخته، جواهرات دست‌ساز، پوشاک سنتی و خوراکی‌های بومی، این گردهمایی را به صحنه‌ای برای روایت تاریخ و تمدن تبدیل کرده است.

در قسمت مربوط به غذا، بانوان بومی با دستان پرتجربه، نان‌های محلی را روی صفحه‌های گداخته می‌پزند و بوی خوش غذاهای سنتی در سراسر محل رویداد پراکنده می‌شود. در اینجا، پخت غذا تنها یک عمل روزمره نیست، بلکه زنده کردن یادگارهای گذشتگان و رساندن دانسته‌هایی است که نسل به نسل منتقل شده است.

بخش آثار دست‌ساز نیز هر کدام روایت جداگانه‌ای دارد؛ از دوخت چرم و بافت منسوجات تا ساخت زیورآلات و ظروف سنتی. تولیداتی که بدون بزرگ‌نمایی، با ذات و اصل خود حرف می‌زنند و نشان می‌دهند فرهنگ، پیش از آنکه به نمایش گذاشته شود، باید جزیی از زندگی باشد.

در بخشی دیگر، کودکان با لباس‌های بومی کنار هم نشسته‌اند؛ یکی مشغول بازی با گوشی تلفن و دیگری مجذوب طرح‌های سنتی غرفه پشت سر خود. این تصویر ساده اما پرمعنی، نشان‌دهنده همزیستی سنت و دنیای مدرن است؛ بدون آنکه یکی دیگری را انکار کند.

شرکت کشورهای همجوار، این رویداد فرهنگی را از یک برنامه استانی فراتر برده است. نقوش و طرح‌ها، هم آشنا به نظر می‌رسند و هم متمایز؛ گویی دیدار بستگانی است که ریشه‌هایی مشترک دارند، اما راه تاریخ، آن‌ها را به مسیرهای مختلفی کشانده است. فرهنگ در اینجا نه با سخن، بلکه در قالب آوا، رنگ، مزه و اشیاء نمود پیدا می‌کند.

محوطه بیرونی این گردهمایی با سازه‌هایی الهام‌گرفته از معماری محلی، فرش‌های گسترده، نورهای ملایم و المان‌های طبیعی، مخاطب را به توقف و اندیشیدن فرا می‌خواند. این فضا تنها برای دیدن نیست؛ برای حس کردن و تجربه کردن است.

این جشنواره در گلستان، یادآور این واقعیت است که آنچه در طول زمان پایدار می‌ماند، نه ظواهر پرزرق‌وبرق، که آیین‌ها و سنت‌های مردمی است. رویدادی که نشان می‌دهد تاریخ ایران، هنوز نفس می‌کشد؛ در دستان هنرمندان، در نقل داستان‌ها و در زندگی روزمره مردمانی که فرهنگ را در وجود خود زنده نگه داشته‌اند.

هفدهمین دوره این رویداد بین‌المللی تا بیست و هشتم آذرماه، از ساعت چهار بعدازظهر تا ده شب در محل نمایشگاه‌های بین‌المللی استان گلستان پذیرای دوستداران، محققان و فعالان عرصه فرهنگ و میراث است.