کابین‌های تک‌نفره در کشتی‌های تفریحی؛ چرا خطوط کشتیرانی استقبال نمی‌کنند؟

اگرچه سفرهای انفرادی به یک گرایش پرطرفدار در صنعت گردشگری تبدیل شده، اما این موضوع همچنان برای اپراتورهای کشتی‌های تفریحی با چالش همراه است.

دلیل اصلی را می‌توان در محاسبات ساده اقتصادی جستجو کرد: اشغال بیشتر ظرفیت کابین‌ها به معنای درآمد بالاتر برای هر واحد اقامتی است. فروش یک اتاق به تنها یک مسافر، در حالی که می‌تواند چندین نفر را در خود جای دهد، به منزله از دست دادن فرصت کسب درآمد بیشتر است. نرخ اشغال بالاتر همچنین به معنای هزینه‌کرد بیشتر مسافران در امکانات و خدمات داخل کشتی خواهد بود.

با این حال، بسیاری از گردشگران مجرد از پرداخت هزینه تک‌نفره اضافی که گاهی بسیار سنگین است، خودداری می‌کنند. از سوی دیگر، تمایلی نیز به اشتراک‌گذاری کابین با یک دوست یا فرد غریبه ندارند. خط کشتیرانی نروژیان با درک این فرصت، پیشگام توجه به نیاز این گروه از مسافران شد و در سال ۲۰۱۰ برای نخستین بار کابین‌های مخصوص افراد مجرد را در کشتی اپیک معرفی کرد. این ابتکار هم به موفقیتی در حوزه روابط عمومی تبدیل شد و هم از نظر فروش نتیجه‌بخش بود؛ به گفته جان چرنِسکی، معاون ارشد فروش، این کابین‌های تک‌نفره به سرعت به فروش می‌رسند.

اما به نظر می‌رسد در جریان گزارش سود سه‌ماهه شرکت هلدینگ نروژیان، یکی از متحدان مسافران انفرادی در حال عقب‌نشینی است. مایک کمپا، مدیر مالی ارشد شرکت در این جلسه اعلام کرد که هدف آنها بازگشت به نرخ‌های تاریخی اشغال کابین است.

هری سامر، مدیرعامل شرکت نیز در ادامه تأکید کرد که تمرکز آنها بر کاهش تعداد کابین‌های تک‌نفره در هر سه برند زیرمجموعه، یعنی نروژیان، اوشن‌یا و رجنت، است.

سامر در بیانیه‌ای بعداً موضع شرکت را روشن کرد و گفت که آنها قصد ترک این بخش بازار را ندارند. وی اظهار داشت: «اگرچه بهینه‌سازی کابین‌های تک‌نفره را در دستور کار داریم، اما این بخش همچنان یک گروه مهم مشتریان است که می‌خواهیم به آن خدمات ارائه دهیم. نروژیان اولین خط کشتیرانی بود که در سال ۲۰۱۰ با راه‌اندازی کشتی اپیک، کابین‌های استودیویی مخصوص افراد مجرد را ارائه کرد و از آن زمان، همه کشتی‌های ما به جز نروژیان جوی، دارای این نوع اتاق‌ها هستند. ما در کشتی‌های آتی کلاس پرایما نیز بر خدمت‌رسانی به این دسته از مسافران متمرکز خواهیم بود.»

اما وضعیت در بخش خطوط لوکس چگونه است؟ به گفته منابع آژانس‌های مسافرتی، خطوط لوکس در میان مسافرانی که به دنبال کابین انفرادی هستند، محبوبیت دارند. بزرگسالانی که با دوستان خود سفر می‌کنند اغلب فضای شخصی را ترجیح می‌دهند و همچنین بیوه‌زنان یا بیوه‌مردانی را می‌بینید که به تنهایی یا همراه خانواده و دوستان در کشتی‌های لوکس سفر می‌کنند.

خطوطی مانند کریستال، اطلس اوشن ویاجز و ویرجین ویاجز، و همچنین کشتی اوشن‌یا ویستا، امکانات اقامتی برای مسافران مجرد ارائه می‌دهند.

با این وجود، واقعیت این است که علیرغم وجود تقاضا در میان مسافران متمول برای کابین‌های تک‌نفره، خطوط کشتیرانی معمولاً تمایلی به ساخت چنین کابین‌هایی یا حذف هزینه تک‌نفره اضافی ندارند. دلیل اصلی، باز هم مسائل اقتصادی و کارایی است.

شلی وایز، رئیس موقت بخش کشتی‌های تفریحی در فورا، می‌گوید: «تمام مدل‌های تجاری آنها بر اساس اشغال دو نفره و رسیدن به تعداد مشخصی تخت طراحی شده است. بنابراین از نظر اقتصادی، مسافران مجرد همیشه تا حدی چالش‌برانگیز بوده‌اند.»

ترزا اسکالزیتی، مدیر عملیات کروز پلنرز، می‌گوید مشاوران سفر، معاملات تبلیغاتی بیشتری را برای حذف هزینه تک‌نفره در بخش خطوط لوکس و رودخانه‌ای مشاهده می‌کنند. اما اینها صرفاً پیشنهادهای ویژه هستند؛ می‌آیند و می‌روند و به ندرت دائمی هستند.

وایز می‌افزاید: «بسیاری از اوقات، این پیشنهادها برای سفرهای لحظه‌آخری یا تاریخ‌های نزدیک ارائه می‌شوند.»

اگر هلدینگ نروژیان در حال حرکت به سمت به حداقل رساندن کابین‌های تک‌نفره است، آیا ممکن است سایر شرکت‌های کشتیرانی نیز برنامه‌های مشابهی در دست توسعه داشته باشند؟

به گفته پاتریک شولز، تحلیلگر ترایست سکیوریتیز، این احتمال بیشتر در مورد خطوط معاصر صدق می‌کند که مانند نروژیان، روز به روز بیشتر به سمت جذب بازار خانواده‌ها می‌روند. آنها با راه‌اندازی مقاصد اختصاصی خود که دارای امکاناتی مانند پارک‌های آبی برای همه سنین است، در پی جذب این گروه هستند. یکی از مضامین تکرارشونده در گزارش سود نروژیان، تمایل این شرکت به جذب خانواده‌های بیشتری با فرزند به خط کشتیرانی نروژیان بود.

شولز همچنین اشاره می‌کند: «به نظر من احتمالاً متقاعد کردن دوستان مسن‌تری که به تنهایی سفر می‌کنند کمی سخت‌تر خواهد بود. آنها ممکن است بگویند من ۷۵ سال دارم، دوستانم را دوست دارم اما اتاق شخصی خودم را می‌خواهم.» به عبارت دیگر، این دسته از مسافران حاضرند هزینه اضافی را برای امتیاز داشتن یک کابین انفرادی بپردازند.

اما برای اکثر خطوط کشتیرانی، تغییر به سمت فروش کمتر کابین‌های تک‌نفره چندان چشمگیر نخواهد بود، چرا که آنها از ابتدا هم مقاومت کرده‌اند تا معاملات زیادی در این زمینه ارائه دهند.

اسکالزیتی در پایان می‌گوید: «استقبال از این ایده بسیار خوب بود زیرا به نظر می‌رسید نیازی واقعی وجود داشت، اما ما شاهد نبودیم که خطوط دیگر زیادی از این مدل پیروی کنند. شاید از نظر مالی، داشتن کابین با نرخ اشغال بالاتر توجیه‌پذیرتر باشد.»