زنان سازنده؛ کلید پایداری هنرهای سنتی ایران

مریم جلالی دهکردی، معاون حوزه هنرهای سنتی و صنایع دستی، در مراسم «جشنواره استعدادهای خلاق بانوی اصفهان» که در کتابخانه مرکزی این شهر برگزار شد، صحبت کرد. او با اشاره به اهمیت برنامه‌ریزی کلان برای این حوزه و تأخیر در بررسی آن در نهادهای مربوطه، اعلام کرد که به قول خود عمل کرده است.

وی اصفهان را شهر تولید معرفی کرد و گفت این شهر مصرف‌کننده نیست. به گفته او، کلیدواژه‌های اصلی برایش، تولید و سازندگی است.

این مقام مسئول با اشاره به الهام گرفتن از سرچشمه‌های زندگی اصفهانی، اظهار داشت سرمایه اجتماعی و نمادین خانواده‌های این شهر، سرشار از آفرینش، تولید و نوآوری است.

او با بیان این که خانواده، محور اصلی پیشرفت ایران و نقطه قوت اندیشه ایرانی-اسلامی در برابر مکاتب غربی و شرقی است، توضیح داد: هرگاه محوریت را به خانواده داده‌ایم، در دوران انقلاب، دفاع و آبادانی موفق بوده‌ایم و هر زمان نظریه‌های بیگانه را اجرا کرده‌ایم، نتیجه‌ای نگرفته‌ایم.

وی خانواده ایرانی را به فرش و قنات تشبیه کرد که اولی با گره‌های فراوان و دومی با چشمه‌های کوچک، به شکلی یکدست و ماندگار می‌رسند. او گفت خانواده ایرانی با مدیریت مادرانه، از هیچ، همه چیز می‌سازد و خرد کهن ایرانی را به نمایش می‌گذارد.

جلالی دهکردی اشاره کرد که یادگیری پایدار در کانون خانواده رخ می‌دهد. مادران و مادربزرگ‌ها بودند که هنرهایی مانند قلاب‌بافی، دوخت‌دوزی، بافندگی و پخت غذاهای محلی را به ما آموختند و نشان دادند که در هر لحظه می‌توان آفریننده بود، نه صرفاً مصرف‌کننده.

او افزود نوآوری کار دشواری است؛ نمی‌توان بدون پیوند با ریشه‌ها خلاق بود و نمی‌توان با تکرار الگوهای تکراری نوآوری کرد. باید این ویژگی را در میانه سنت و فناوری نگه داریم.

معاون وزارتخانه در پایان با بیان این که اگر رودخانه زاینده‌رود خشک شود، اما بانوان اصفهان پویا باشند، ما همچنان زنده خواهیم بود، تأکید کرد: چنین برنامه‌هایی نباید تنها یک جرقه یا رویداد سالیانه باشند. باید در تمامی عرصه‌های سیاست‌گذاری، طراحی شهری و اقدامات عملی، جایگاه بانوان و مادران را مد نظر قرار دهیم.

وی در خاتمه گفت: صنایع دستی، روح و جان خانواده را به سرمایه فرهنگی بدل می‌کند، همان‌گونه که یک پارچه کهنه به یک اثر هنری ارزشمند تبدیل می‌شود.