زهرا جلیلی (مجله سفرنویسان)
سهشنبه، 23 بهمن 1403 - 10:53
مطالبات صنعت گردشگری؛ اعمال مدیریت یکپارچه
مطالبات صنعت گردشگری؛ اعمال مدیریت یکپارچه بهنام حیدر پور؛ مدیرعامل شرکت نیک سفر ما برای ارزیابی در تحقی...

مطالبات صنعت گردشگری؛ اعمال مدیریت یکپارچه
بهنام حیدر پور؛ مدیرعامل شرکت نیک سفر ما برای ارزیابی در تحقیقات، مولفههای رشد و توسعه داریم. پس اینها قابل شناسایی و تحلیل هستند. بنابراین من به صورت کاربردی مثال میزنم. فرض کنید من میخواهم یک کسب و کاری را از نقطهی صفر شروع کنم. این خیلی فرق میکند، من باید پلن و مانیفست داشته باشم. همینطور یک هدف و استراتژی کوتاهمدت و بلندمدت. اما ما از نقطهی صفر وزارتخانه را شروع نکردیم، دقت دارید؟ من میخواهم ذهنها را ببرم به این سمت که ما از جایی شروع کردیم که قبلا سازمان بود. قبلش زیر مجموعهی یک نهاد دیگر و پس از چندین سال نتیجتا به اینجا رسید. ما نمیتوانیم بگوییم که وزارتخانه این یکسال چه کار کرد؟ بلکه این یک روند است. در دولت کنونی، خط و مشیهایی که آقای دکتر شالبافیان حدودا ۷ الی ۸ ماه پیش قولش را داده بود و خبرگذاریها هم پخش کردند، را مرور کنیم، گفته بود ما این را تدوین میکنیم! من هنوز هم منتظر تدوینش هستم. تمام مجموعهی صحبتهای ما همهاش جزیرهای عمل کردن است. راهکارش چیست؟ راهنمای خط و مشی گردشگری را تدوین کنید. مثل این است که من فردا آژانس بزنم و بگویم پناه بر خدا یک چیزی میشود دیگر! این مدت، بیشتر در زمینهی میراث فرهنگی و ثبت یونسکو و ملی خوب کار شد. حتی در زمان کرونا. اما درباره مرمت و نگهداری باید تامل بیشتری کنیم؛ که چطور نظر دهیم. راهکار من این است که خط و مشیهای گردشگری تدوین شود و از پایین به بالا بیاید. یعنی از روستا و استانداری و سپس شهری و منطقهای و سپس ملی و بینالمللی، نگاه شود. اینکه بعضیها میگویند ما رشد داشتهایم و پیشرفت کردهایم برای ذهن من اصلا جالب نیست. ما یک نوع مفهوم رشد و توسعه داریم به همین خاطر است که همیشه میگویم در خط و مشی گردشگری قدم برداریم. چرا به امر آموزش توجهی نمیشود؟ اگر از سوی وزارتخانه در این دو سال توجه میشد، دورههای بازآموزی را برگزار میکردند. ما میخواهیم رشد توسعه و فرهنگ سازی کنیم، پایه و یکی از مهمترینها آموزش است. خودمان را نباید گول بزنیم واقعا در این زمینه کار نشده است. این دیگر پایهایترین چیز است. اگر میخواهند کاری کنند. در این دو سال چه کردهاند؟ بخش خصوصی وظایف و سازمان خاص خودش را دارد. یک شرکت برای اهداف خودش تلاش میکند. اما نهاد سیاستگذار، دولت است. بخش خصوصی مسائل خودش را دارد. سوال من، به طور کاملا روشن این است؛ خط و مشیهای گردشگری و سیاستگذاریها در آینده چه خواهد شد؟ وزیر محترم آقای ضرغامی؛ شما شاید چهار سال دیگر هم در این پست باشید. برنامهریزی شما، برای آینده چیست؟ برنامه هفتم توسعه، چه خواهد شد؟ اطلاع رسانی کنید ما می توانیم راهبردهای خودمان را برای آینده بچینیم. از بین مواردی که گفتم مهمترین آن آموزش است! زمانی که سازمانی در جایی به آموزش خود اهمیتی نمیدهد، دیگر از بقیه آن چه انتظاری میتوان داشت؟مطالب مرتبط
روابط گردشگری ایران و آفریقا؛ محمود بنکدارنیا
روابط گردشگری ایران و آفریقا؛ محمود بنکدارنیا روابط گردشگری ایران و آفریقا: مصاحبه با محمود بنکدارنیا؛ عضو هیات موسس جامعه تو...
اتاق فکر گردشگری؛ بستری برای توسعه پایدار و رونق بینالمللی صنعت گردشگری
اتاق فکر گردشگری؛ بستری برای توسعه پایدار و رونق بین المللی صنعت گردشگری مهندس محمد محب خدایی اتاق فکر گردشگری؛ بستری برای توسعه پایدار و...
ضرورت مشارکت مردمی در حفظ و احیای بناهای تاریخی ایران
با توجه به محدودیت بودجه دولتی، حفظ و احیای تمامی بناهای تاریخی ایران تنها با اتکا به منابع دولتی امکان پذیر نیست. بنابراین، مشارکت بخش خصوصی و مردم د...