خطوط هوایی در رسیدن به اهداف سوخت سبز ۲۰۳۰ ناکام خواهند ماند

ژنو، سوئیس — سال ۲۰۳۰ قرار بود به عنوان یک نقطه عطف برای استفاده شرکت‌های هواپیمایی از سوخت پایدار هوایی (SAF) در نظر گرفته شود، اما به نظر نمی‌رسد این صنعت بتواند به هدف تعیین شده دست یابد.

بر اساس آخرین پیش‌بینی اتحادیه بین‌المللی حمل و نقل هوایی (یاتا)، تولید سوخت پایدار هوایی در سال ۲۰۲۶ کاهش سرعت خواهد داشت. بسیاری از خطوط هوایی متعهد شده بودند که تا سال ۲۰۳۰، ده درصد از پروازهای خود را با این سوخت انجام دهند، اما اکنون تحقق این وعده دور از ذهن به نظر می‌رسد. ویلی والش، مدیرکل یاتا، در نهم دسامبر در روز رسانه‌ای جهانی این اتحادیه گفت: «به باور من، دستیابی به این ارقام غیرممکن خواهد بود.»

در میان شرکت‌های هواپیمایی که هدف ده درصدی استفاده از سوخت پایدار را برای سال ۲۰۳۰ تعیین کرده‌اند، می‌توان به دلتا، ساوت‌وست، جت‌بلو، ایر فرانس-کی‌ال‌ام و اعضای اتحادیه اون‌ورلد — شامل امریکن، آلاسکا ایرلاینز و بریتیش ایرویز — اشاره کرد.

ایر نیوزیلند امسال نخستین شرکت حمل و نقل هوایی جهانی بود که از یک تعهد پایداری برای سال ۲۰۳۰ عقب‌نشینی کرد و اعلام نمود کمبود عرضه، دستیابی به آن را غیرممکن می‌سازد. والش پیش‌بینی کرد بسیاری دیگر نیز همین مسیر را دنبال خواهند کرد.

یاتا پیش‌بینی می‌کند تولید جهانی سوخت پایدار هوایی امسال به ۶۳۴ میلیون گالن برسد. برای سال آینده، تولید حدود ۸۰۰ میلیون گالن از این سوخت تخمین زده می‌شود که رشد ۲۶ درصدی را نشان می‌دهد.

تولید سوخت پایدار هوایی امسال تنها ۰.۶ درصد از مصرف جهانی سوخت جت را تشکیل خواهد داد و سال آینده به حدود ۰.۸ درصد خواهد رسید.

یاتا به شدت با دستورالعمل‌های اجباری که امسال در بریتانیا و اتحادیه اروپا لازمالاجرا شدند، مخالفت کرده است. این مقررات، تامین دو درصدی سوخت از منابع پایدار را الزامی می‌کنند. والش در نشست یاتا گفت تولیدکنندگان بزرگ سوخت، از این دستورات برای افزایش قیمت سوخت پایدار سوءاستفاده کرده‌اند که این امر تقاضا را کاهش داده است. به گفته یاتا، قیمت سوخت پایدار در ایالات متحده تقریباً پنج برابر سوخت جت متعارف بر پایه نفت سفید است. در اتحادیه اروپا و بریتانیا نیز صرف‌نظر از این، یک حق بیمه اضافی حدود ۲۰ درصدی وجود دارد.

ایالات متحده در تولید سوخت پایدار هوایی پیشتاز جهان است و تولیدی بیش از ۵۰ درصد نسبت به اروپا دارد. یاتا این وضعیت را حداقل تا حدی مرهون رویکرد دولت فدرال آمریکا و برخی ایالت‌های این کشور می‌داند که به جای اعمال دستورات اجباری، مشوق‌های مالیاتی برای تولید سوخت پایدار ارائه می‌دهند.

کنگره و دولت ترامپ امسال مشوق‌های فدرال سوخت پایدار را تمدید کردند، البته با نرخ تشویقی پایین‌تر از دولت بایدن.

خطوط هوایی در سراسر جهان متعهد شده‌اند تا سال ۲۰۵۰ به انتشار خالص صفر کربن دست یابند که ۶۵ درصد از این کاهش، از طریق افزایش استفاده از سوخت پایدار هوایی محقق خواهد شد.

الش گفت باور دارد این هدف همچنان قابل دستیابی است. او افزود: «معتقدم هدف ۲۰۵۰ هنوز ممکن است، اما روزبه‌روز چالش‌برانگیزتر می‌شود.»