میزگرد بررسی نقش تولید کننده گان و تجهیز کنندگان هتل در زنجیره تامین و بحران جنگ
فرصتسوزی در بازار تجهیزات هتل؛ تاوان نادیده گرفتن تولید کنندهگان داخلی!
در شرایطی که فشار تحریمها، نوسانات ارزی و تنشهای منطقهای زنجیره تامین صنعت هتلداری را با دشواریهای بیسابقهای مواجه کرده، اتکا به ظرفیت ۸۵ درصدی ساخت داخل و اصلاح الگوی تجهیز هتلها به یک ضرورت حیاتی تبدیل شده است. دومین نشست تخصصی مجله سفرنویسان با محوریت واکاوی جایگاه تولیدکنندگان و تامینکنندگان داخلی در زنجیره تامین صنعت گردشگری و بحران جنگ، در هتل آتانا تهران نشان داد که خروج از بحرانهای موجود نیازمند نوسازی ساختار بازرگانی هتلها، حذف واسطههای زائد از طریق پلتفرمهای هوشمند B2B و مهمتر از همه، تجهیز هتلها بر پایه استراتژی تخصصی بهرهبرداری است.
تجهیز هتل بدون نگاه بهرهبردارانه، بلعیدن سرمایههای ملی است
محمدرضا عطابخش، مشاور عالی تجهیز و بهرهبرداری هتل، به عنوان نخستین سخنران تخصصی، محوریت اصلی بحث را بر نقش حیاتی مشاوران زبده و اتکا به ظرفیتهای ملموس داخلی قرار داد. وی با انتقاد صریح از شعارهای حمایتی دولتی تصریح کرد: «واقعیت میدان گواهی میدهد که هیچگونه حمایت واقعی از سرمایهگذار صورت نمیگیرد. پروژههای متعددی وجود دارند که به دلیل بوروکراسی بانکهای عامل در تخصیص تسهیلات تصویبشده، دچار توقف یک تا چند ساله شده و هزینههای اتمام پروژه آنها به دلیل تورم ۲ برابر شده است. با این حال، کارفرمایان به دلیل عشق و علاقه به خلق ارزش، پایداری نشان دادهاند.»
وی با استناد به تجربه بازرسی و بازدید از بیش از ۹۰ درصد کارخانجات کشور، توانمندی ساخت داخل را فوقالعاده خواند و افزود: «امروزه حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد تجهیزات هتلی در داخل کشور با کیفیتی کاملاً رقابتی با برندهای مطرح منطقه و حتی اروپا تولید میشود. بزرگترین مزیت این تجهیزات، ارائه "خدمات پس از فروش واقعی" است؛ در حالی که بارها شاهد بودهایم خریدهای گزاف تجهیزات خارجی مانند دستگاههای لاندری، به محض خراب شدن یک قطعه، به دلیل تحریمها با بیاعتنایی کامل شرکت سازنده مواجه شده و بخش عملیاتی هتل را چند ماه به تعطیلی کشاندهاند.»
عطابخش کلید حل چالشهای تجهیز را ورود مشاوران از نخستین مراحل ساخت دانست و تاکید کرد: «هتل باید دقیقاً با نگاه و استراتژی بهرهبرداری تجهیز شود، نه بر اساس معیارهای صرفاً تزیینی یا خریدهای شخصی مالکان. حتی در انتخاب جزییترین عناصر مانند صندلی رستوران، ارگونومی و وزن کالا برای سهولت جابهجایی توسط پرسنل اهمیت دارد. اگرچه ۱۵ تا ۲۰ درصد تجهیزات هایتک مانند فرهای تخصصی آشپزخانه ناچاراً باید وارد شوند، اما بیتوجهی به مشاور در تامین ۸۵ درصد مابقی، سنگینترین خسارات مالی را به هتلداران تحمیل میکند.»
کنترل «بهای تمامشده» و لزوم اصلاح ساختار بازرگانی
اردشیر مصلح، مدیرعامل شرکت مهان آیندهپردازان قرن (برند اکتیوکلینرز)، با تحلیل ریسکهای عملیاتی ناشی از افت ورود گردشگران خارجی، بر حساسیت مدیریت هزینهها دست گذاشت. وی خاطرنشان کرد: «در شرایطی که اتکای اصلی صنعت بر بازار داخلی است، شاخص "بهای تمامشده" به شدت تحت فشار قرار میگیرد. بخش عمدهای از این بهای تمامشده مربوط به کالاهای مصرفی، تجهیزات و حاملهای انرژی است که افزایش ناگهانی آنها نرخ بهرهمندی از خدمات هتلی را کاهش میدهد.»
وی با اشاره به عدم شکلگیری مجامع تخصصی تجمیع خرید افزود: «چالش بزرگ ما این است که تولیدکنندگان عظیم و صاحبنام داخلی ظرفیتهای فوقالعادهای دارند، اما به دلیل پراکندگی سفارشهای هتلی، تمرکز خود را بر صنایع دیگر معطوف کردهاند. راهکار اساسی، شکلگیری کنسرسیومها و پلتفرمهای تخصصی برای تجمیع حجم خریدهای صنعت هتلداری و کاهش محسوس قیمت تمامشده است.»
مصلح، اصلاح ساختار سنتی بازرگانی را خط مقدم مبارزه با خریدهای غیراستاندارد خواند و تصریح کرد: «دریچه ورود کالاهای بیکیفیت، گران و فاقد خدمات پس از فروش، دقیقاً همان بخش بازرگانی سنتی هتلهاست. استانداردسازی و یکپارچهسازی فرآیندهای تامین از ورود کالاهای مصرفی غیراستاندارد به چرخه جلوگیری کرده و با ایجاد تعامل میان برندهای بزرگ رستورانی و هتلی، سودآوری واقعی را بازمیگرداند.»
کارآفرینی یعنی پذیرش بحران و ساختن ارزش واقعی
سعید رضایی، مدیرعامل شرکت رضکو، با به چالش کشیدن تعاریف ادبیاتی از تابآوری، به تبیین ذات واقعی مدیریت در بخش خصوصی پرداخت. وی تاکید کرد: «یک کارآفرین اصیل اساس کسبوکار خود را بر پذیرش بحران بنا نهاده و حل موانع پیچیده را به عنوان رسالت خود پذیرفته است. مدیر واقعی کسی است که در سختترین شرایط، با حداقل منابع ممکن مجموعه را هدایت کند، حقوق پرسنل را منظم بپردازد و بسترهای جدید درآمدی خلق کند.»
وی با نقد ضعف در پرزنت توانمندیهای داخلی گفت: «مجموعه ما با نزدیک به ۶۰ سال قدمت، بارها در پروژههای صادراتی بر سر ماندگاری لوگوی ایرانی رقابت کرده و حتی حاضر به پذیرش زیان کوتاهمدت برای اثبات کیفیت شده است. مسئله ما این نیست که بگوییم کالای خارجی کلاً فراموش شود، بلکه مسئله، نبود باور جامع به کیفیت بینظیر برخی صنایع داخلی مانند موکت، دکوراسیون و منسوجات است که حسی از خودباوری را میطلبد.»
رضایی، تغییر در ۳ ساختار کلیدی را برای نجات صنعت ضروری دانست و اظهار داشت: «علاوه بر اصلاح ساختار بازرگانی، ما نیازمند "اصلاح ساختار مارکتینگ" و "اصلاح ساختار رهبری" در مجموعهها هستیم. اگر ارتقای کیفیت کالای داخلی، حتا با بهای بالاتر، وفاداری میهمان را تضمین کند، مالک هتل باید بدون تردید آن را انتخاب کند. رسانههای تخصصی مانند مجله سفرنویسان نیز باید با جسارت، ارزش واقعی ساخت داخل را عاری از منافع مقطعی تبیین کنند.»
لزوم چرخش از «مدیریت بحران» به سمت «مدیریت تابآوری»
نیکرا اردلانی، دکترا گردشگری دیجیتال، با آسیبشناسی رفتارهای تجاری سنتزده در بازار تجهیزات، بر ضرورت توسعه زیرساختهای دیجیتال تاکید کرد. وی اظهار داشت: «الگوهای قدیمی تامین کالا توان پاسخگویی به چالشهای اقتصادی روز را ندارند. ما نیازمند استقرار پلتفرمهای تخصصی B2B هستیم که دستاوردها و کیفیت محصولات تولیدکنندگان داخلی را شفافسازی کرده و فرآیند خرید را برای مدیران هتلها هموارتر و هوشمندتر سازند.»
وی اتخاذ رویکردهای مقطعی را غیرکارآمد دانست و افزود: «تسهیل مبادلات بیش از آنکه محتاج مسکنهای "مدیریت بحران" باشد، مستلزم پیادهسازی منشور "مدیریت تابآوری" است. در این چارچوب، تولیدکنندگان باید از نقش کلیشهای یک فروشنده صرف خارج شده و مدلی جامع از تعامل پایدار را با مجموعههای اقامتی و هتلی تعریف کنند.»
اردلانی بر تغییر مدلهای درآمدی میان طرفین تاکید کرد و گفت: «اگر تامینکنندگان بتوانند در قالب مشارکت و سرمایهگذاری در بخشی از مدلهای درآمدی هتلها ورود کنند، فشار مالی نقدینگی بر هتلداران به شدت کاهش مییابد. این ساختار مشارکتی مانع بلاتکلیف ماندن سرمایه تولیدکننده شده و با حفظ چرخش مالی در داخل کشور، شالوده امنیت روانی، روحی و اقتصادی را برای طرفین فراهم میسازد.»
مداخلهگری ساختاری، مانع اصلی پایداری کارآفرینان است
محمدرضا تهرانی، مدیر کل هتل آتانا، با نقد مداخلات نهادهای دولتی، بر لزوم حاکمیت منطق بازار آزاد تاکید کرد. وی گفت: «تجارب گذشته در کشور نشان داده که مداخلات متمرکز و نهادینهشده، چرخه طبیعی اقتصاد را دچار اختلال میکند. دلیل ناپایداری کنسرسیومها و تعاونیهای اجباری، تفاوت عمیق نگرش میان "هتلسازان" با استراتژی خلق ارزش و ماندگاری، و "هتلداران" با رویکرد حداکثرسازی سود مالی کوتاهمدت است.»
وی با اشاره به فشارهای فرعی بر کارآفرینان خاطرنشان کرد: «یک سرمایهگذار که با ایجاد بیش از ۱۰۰ شغل مستقیم بار سنگینی از دوش جامعه برمیدارد، به جای تمرکز بر کیفیت هتلداری، ناچار است شبانهروز پاسخگوی ارگانها و نهادهای نظارتی متعددی باشد که شناختی از ماهیت کارآفرینی ندارند. این موازیکاریها انرژی روانی کارآفرین را فرسایش داده و توان رشد را از او سلب میکند.»
تهرانی تنها خواسته شفاف فعالان بخش خصوصی را عدم مداخله برشمرد و تصریح کرد: «در شرایط تورم سنگین و گسست از اقتصاد جهانی که گزینههای نرمافزاری و سختافزاری هتلها را محدود کرده است، مداخلهگریها صرفاً ترمز رشد هستند. بسترهای B2B نیز تنها زمانی کارآمد خواهند بود که واسطهگری کاذب را حذف کنند و به جای افزایش هزینهها، شفافیت و سرعت در تامین را برای هتلدار به ارمغان آورند.»
بخش خصوصی باید خود برای درمان چالشها اقدام کند
محمد اسماعیل ارجمندی، مدیر مسئول و صاحب امتیاز مجله سفرنویسان، در جمعبندی مباحث نشست، به تبیین مسئولیتهای بخش خصوصی و حاکمیت پرداخت. وی تصریح کرد: «رویکرد کارآفرینان اصیل متکی بر منشور واحد حل مسئله است؛ الگویی که فاصله چشمگیری با بدنه مدیریتی بخش دولتی دارد. تجربه نشان داده بخش خصوصی نباید چشمانتظار اقدامات دولتی بماند و خود باید راهکارهای عملیاتی برای زنجیره تامین تدوین کند.»
وی با تشریح وظایف حاکمیت در تسهیل امور افزود: «آنچه از حاکمیت انتظار میرود، عدم مداخلات بازدارنده، وضع معافیتهای مالیاتی و بیمهای و ایجاد زیرساختهای کلان است تا باور حمایت از تولید و خدمات بومی تقویت شود. نشریه سفرنویسان نیز بر اساس دو اصل "جوانگرایی" و "تخصصگرایی" تلاش میکند بستری برای تلاقی دانش آکادمیک و تجربه عملیاتی فراهم سازد.»
مدیر مسئول سفرنویسان بر ضرورت بومیسازی بسترهای هوشمند تاکید کرد و گفت: «تجربه موفق شرکتهای دانشبنیان در صنعت حملونقل نشان میدهد که تجمیع سفارشها در درگاههای تخصصی B2B میتواند هزینههای واسطهگری را به حداقل برساند. ایجاد یک پلتفرم هوشمند B2B با کارمزد بسیار ناچیز و شفاف، فرآیندی دوسویه برای ارتقای توان تامینکنندگان و تضمین کیفیت برای هتلداران ایجاد خواهد کرد که آینده این صنعت را دگرگون میسازد.»
جمعبندی و نتیجهگیری
خروجی دومین میزگرد تخصصی مجله سفرنویسان به روشنی نشان میدهد که ظرفیت ۸۵ درصدی تولید داخل، نقطه اتکایی استراتژیک برای صنعت هتلداری کشور است که متاسفانه به دلیل غلبه نگاه سنتی بازرگانی، فقدان مشاوران بهرهبرداری و مداخلات دولتی، به طور کامل بالقوه نمانده است. چاره نجات این صنعت، حرکت به سمت شفافیت پلتفرمی B2B، اصلاح الگوهای رهبری و بازرگانی در هتلها، و همچنین ارتقای نقش تامینکنندگان به شرکای تجاری پایدار است؛ مسیری که در صورت حذف موانع اداری، میتواند پایداری و رونق اقتصادی را به بدنه گردشگری کشور بازگرداند.
مشروح میزگرد را میتوانید در شماره 15 مجله سفرنویسان مطالعه بفرمائید.
مطالب مرتبط
تأثیر میراث فرهنگی و گردشگری بر پیشرفت چهارمحال و بختیاری
استاندار چهارمحال و بختیاری بر نقش کلیدی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در توسعه این استان تأکید کرد. وی از وجود بیش از ۸۰۰ جاذبه گردشگری و دو تال...
سازمان سفرهای اسمیتسونین برنامههای گردشگری ۲۰۲۷ را اعلام کرد
سازمان سفرهای اسمیتسونین برنامه های گردشگری خود برای سال ۲۰۲۷ را اعلام کرد. این برنامه ها شامل تورهای رودخانه ای، اقامت های فرهنگی طولانی مدت و سه مسی...
فرودگاه جده رکورد ۵۰ میلیون مسافر را شکست؛ خطوط هوایی چگونه با این رشد انفجاری همراهی میکنند؟
فرودگاه بین المللی ملک عبدالعزیز در جده با عبور از مرز ۵۰ میلیون مسافر در یک سال، رکوردی تاریخی ثبت کرده است. این رشد انفجاری، جایگاه عربستان سعودی را...
دیدگاه ها