تاریخ دریایی هال این شهر را در فهرست برترین مقاصد سفر ۲۰۲۶ قرار داد

مجموعه‌ای از یک کشتی ترالر رکوردشکن، یک فانوس دریایی شناور و انبوهی از اشیای مرتبط با دریا که شامل یک خرس قطبی تاکسیدرمی‌شده به نام اریک می‌شود، همگی دست به دست هم داده‌اند تا شهر هال را به یکی از ۲۵ مقصد برتر جهان برای بازدید در سال ۲۰۲۶ تبدیل کنند.

این شهر در یورکشر شرقی در آستانه تکمیل یک تحول بلندپروازانه ۷۰ میلیون پوندی قرار دارد که به باور حامیانش، آن را به یک مقصد گردشگری بین‌المللی تبدیل خواهد کرد.

هال تنها مکان در بریتانیا است که در فهرست سالانه نشنال جئوگرافیک از مکان‌های ضروری برای بازدید قرار گرفته است. در این فهرست مکان‌هایی مانند مانیل، پکن و زمین‌های بدلندز داکوتای شمالی نیز حضور دارند.

در مورد گنجانده شدن هال در این فهرست، ابروهایی بالا رفته است. شهری که حتی در قرن هفدهم نیز با مشکل شهرت دست و پنجه نرم می‌کرد، زمانی که شاعر، جان تیلور نوشت: «از دوزخ، هال و هالیفاکس، ای خداوند ما را نجات بده.»

اما مایک راس، رهبر حزب لیبرال دموکرات شورای شهر، با شنیدن این خبر هیچ‌گونه تعجبی از خود نشان نداد. او گفت: «برای برخی حس غافلگیری وجود داشت. اما چرا هال نباید یکی از ۲۵ مکان برتر باشد؟ این شهر چیزهای زیادی برای ارائه دارد. این مکانی است که می‌تواند کارها را انجام دهد و ما می‌خواهیم افراد بیشتری این را ببینند.»

هنگامی که روزنامه گاردین در یک روز بارانی ماه دسامبر از این شهر بازدید کرد، مشخص بود که تقریباً همه چیز آماده است. برای یک سری افتتاحیه‌هایی که در سال ۲۰۲۶ رخ خواهد داد، آخرین تزئینات و تصمیمات نهایی در حال انجام است.

پروژه دریایی هال شامل خانه‌ای جدید برای یک کشتی ترالر مرمت‌شده به نام آرکتیک کورسیر است که به کشتی کاتی سارک هال معروف است.

یک شناور به نام فانوس دریایی اسپورن، که برای ۵۰ سال کشتی‌ها را از آب‌های خطرناک مصب هامبر هدایت می‌کرد، پس از یک بازسازی، مجدداً به روی عموم گشوده خواهد شد.

بخش‌های وسیعی از فضای عمومی در حال بهبود هستند، از جمله نوسازی ۲۱ میلیون پوندی باغ‌های کوئینز، که زمانی یک اسکله بود؛ و موزه دریایی بسیار دیده‌شده شهر پس از پنج سال تعطیلی، بازگشایی خواهد شد.

این پروژه بلندپروازانه میراثی از موفقیت هال به عنوان شهر فرهنگ بریتانیا در سال ۲۰۱۷ است و با چندین تأخیر آزاردهنده مواجه شده، اما سال ۲۰۲۶ سالی خواهد بود که در نهایت اتفاقات شروع می‌شوند.

آرکتیک کورسیر، نقطه کانونی پروژه، یک کشتی ترالر آب‌های عمیق است که در سال ۱۹۶۰ ساخته شد و در طول جنگ‌های ماهی کاد با ایسلند فعالیت می‌کرد و زمانی رکورد جهانی بیشترین صید ماهی کاد و هادوک در یک سال را شکست.

این کشتی نمادی از تاریخ پرافتخار ترالینگ هال است – که هنوز در حافظه زنده است – و از سال ۱۹۹۹ یک جاذبه گردشگری بوده است. این کشتی به شدت نیاز به مرمت داشت و در سال ۲۰۱۸ به روی عموم بسته شد. امروز، این قایق ۵۷ متری واقعاً می‌درخشد.

آرکتیک کورسیر توسط شرکت دانستون شیپ ریپیرز در هال، که در همانجا پهلو گرفته، مرمت شد و همه افراد درگیر در پروژه از این شرکت به خاطر فراتر رفتن از انتظارات قدردانی کرده‌اند.

برای دیو کلارک، مدیر فنی در دانستون، این پروژه به وضوح یک پروژه مورد علاقه بوده است، اما او خوشحال خواهد بود وقتی که به خانه دائمی خود برود. او گفت: «مردم باید روی آن باشند، باید دیده شود. مردم باید داستان‌ها را بشنوند، شرایط کاری را ببینند… مردانی که ۱۶ ساعت در روز کار می‌کردند.»

«همه ما اهل هال هستیم و بیشتر افرادی که برای ما کار می‌کنند تمام عمرشان در صنعت ماهیگیری درگیر بوده‌اند و می‌توانید غروری را که در آن به کار رفته است ببینید.»

جابجایی کشتی ترالر از پهلوگاه کنونی‌اش به خانه خشک‌اش، چالشی عظیم خواهد بود که شامل لایروبی و احتمالاً یک دور زدن ۲۰ نقطه‌ای می‌شود.

مردانی که قبلاً روی آرکتیک کورسیر کار می‌کردند نیز خاطرات و دانش خود را داوطلبانه ارائه داده‌اند. از جمله کلیف گلدهیل، یک مهندس دریایی بازنشسته که به نظر می‌رسد هر جزء کاری از ماشین‌آلات کشتی و اتاق موتور بزرگ و هزارتوی آن را می‌شناسد.

او گفت: «۵۲ سال از اولین باری که روی این کشتی آمدم می‌گذرد. اگر کشتی خراب می‌شد، مهم نبود کجا بود… ایسلند یا نروژ یا هر جای دیگر، احتمال داشت که یکی از ما [مهندسان] برود.»

او گفت آرکتیک کورسیر برای هال مهم است. «این یک کشتی بسیار موفق با تاریخچه‌ای قابل توجه بود. این غرور ناوگان بود. این یک جاذبه عظیم خواهد بود.»

در موزه دریایی شهر، که در دفاتر سابق اسکله مستقر است، اتاق‌ها هنوز تا حد زیادی خالی هستند اما سقف تعمیر شده، ویترین‌های نمایش در حال نصب هستند و جعبه‌ها آماده خالی شدن هستند.

رابین دیپر، یک کیوریتور، گفت این موزه مکانی برای گذراندن وقت گردشگران است اما همچنین جایی است که مردم محلی می‌توانند در حین خرید سری به آن بزنند تا اریک، خرس قطبی محبوبی که به صورت قرض بلندمدت از داندی آورده شده است را ببینند.

دیپر گفت: «ما می‌خواستیم کل پروژه را در سطح جهانی بسازیم. این استانداردی است که ممکن است در نیویورک یا پاریس یا لندن ببینید. اما همچنین می‌خواهیم یک مادر جوان از محله اورچارد پارک بتواند فقط وارد شود و آن را متعلق به خود نیز بداند.»

اتاق‌هایی در موزه که قبلاً در دسترس نبودند، برای نمایش جسورانه‌تر اشیای بسیار بیشتری مورد استفاده قرار می‌گیرند. ساختمان سابق اسکله، که در رده II* فهرست شده بود، به شدت نیاز به مرمت داشت. وقتی باران می‌آمد، باید پلاستیک روی اسکلت‌های نهنگ آویزان از سقف کشیده می‌شد.

هال همچنین گالری هنری فرنس، موزه خانه ویلبرفورس و آکواریوم خیره‌کننده خود، دیپ را دارد. با همه اتفاقاتی که در سال ۲۰۲۶ رخ می‌دهد، به گفته مقامات گردشگری، این شهر یک مقصد جهانی برای بازدیدکنندگان است.

برای راس، رهبر شورا، چالش این است که مردم از اینکه ممکن است در هال اوقات خوبی داشته باشند متعجب نشوند، بلکه از قبل بدانند که خواهند داشت. او گفت: «اگر بتوانیم این کار را انجام دهیم، موفق شده‌ایم.»